Ik ben Roos, bouwjaar 1975, ik houd van mensen en dieren maar het meeste toch van paarden.
Als kind droomde ik er van om mensen te kunnen genezen met behulp van paranormale therapie. Ik fantaseerde dat ik wonderen kon verrichten en mensen op onverklaarbare wijze zou kunnen genezen. Als ik van huis naar school ging, dan praatte ik tegen de koeien die ik onderweg tegen kwam. Ik denk dat ik er altijd al mijn eigen ideeën op na hield. Ik had altijd verzorgpony’s en de uren die er over waren, was ik op de plaatselijke manege te vinden.
Ondanks mijn liefde voor mensen, het leven en paarden, mocht ik toch ook heel graag nadenken. Na een carriere start als secretarieel medewerkster bij verschillende bedrijven, kreeg ik de kans me te gaan ontwikkelen tot software tester. Dat was nou nog eens een gaaf beroep. Lekker analyseren, problemen boven water krijgen en ze vervolgens ook oplossen. Ik was me altijd sterk bewust van het feit dat er ergens in het land klanten zaten die de software die ik probeerde goed te ontwikkelen, hard nodig hadden. Ik deed dan ook echt mijn best een goed product neer te zetten.
Ondanks het feit dat ik met heel veel plezier werkte, was ik maar weinig op kantoor te vinden. Ik was tussen het werken door eigenlijk altijd ziek. Ik was te moe, te duizelig en had de ene onverklaarbare ontsteking na de andere in mijn lijf. In die tijd werd ik op de been gehouden door een magnetiseur en een acupuncturiste. Ook zij konden me niet genezen maar wel voorzien van energie en een goede spirit om er weer een tijdje tegen te kunnen. De acupuncturist en de magnetiseur waren beiden een inspiratiebron voor me.
In januari 2008 nam ik ontslag bij mijn laatste werkgever. Ik vertrok samen met mijn paarden, Poca en Twister naar Frankrijk. Daar werd ik persoonlijk assistent van Marie Claire de Selliers, een ***Parelli instructeur. De structuur, het buiten zijn, een leuke baan, fijne mensen om me heen en de hele dag rond paarden zijn, maakte dat ik vanaf dag één heel goed in mijn vel zat.
Sinds juli 2010 ben ik terug in Nederland. Ik weet nog goed dat ik tegen mijn moeder zei: ik werk nooit meer voor een baas. Een voornemen waar ik me nog steeds met plezier aan houd. Op 1 augustus 2010 heb ik mijn bedrijf Poca.nl nieuw leven ingeblazen. In het begin wist ik niet zo goed wat ik nu precies wilde. Iets met mensen en iets met paarden, maar verder? Inmiddels heb ik een fijne balans gevonden en werk ik iedere dag met plezier. Dat deed ik op kantoor ook hoor, maar tegenwoordig ben ik er gezond bij. Heerlijk!